گمبول وورد

امشب فکر کنم آخرین شب از ماه رمضون باشه ...و بابایی برخلاف مقاومت های من که هی بهش گفتم نگیر نگیر ..تشنت میشه ولی روزشو گرفت و طبق معمول بعد اینکه با هات کلی بازی کرد گفتم بره  اتاق خواب بخوابه چون می خواستم افطاری درست کنم ونمی خواستم با سروصداهام بیدارش کنم...وخلاصه تو بابایی رفتین راحت خوابیدین و مامان کوزت بیچاره هم مشغول شستو شو و پخت وپز...یخ حوض و اینا شد...خلاصه  شمادوتاوقتی از خواب بیدار شدین که خونه مثل دسته گل بودوصدای اذون در فضای خانه پیچیده بودو سفره افطاری پهن بود و آبجوش زعفرونی بانبات باباجون کنار سفره بودومامانی مرغ محلی با سیب زمینی که توش ریخته باشه (چون بابایی این مدلی خیلی دوس میدارن)با برنج ته دیگ ماستی پخته بودوقتی بابایی با این فضای ملکوتی روبرو شدکلی خوشحال شد وهی میگفت محبوبم دستت درد نکنه خیلی زحمت کشیدی ..خوش بحال آنیسا که همچین مامانی داره ..خوش بحال من که همچین خانمی دارم ...

منم کلی خجالت زده گفتم نه بابا کاری نکردم وظیفه است من بیشتر از شما لذت میبرم که شمارو دارم وخلاصه همین جور قلب بود که می پراکندیم...

بابایی امشب یه چیزی گفت که کلی خندیدیم ..همینطور که تو توی بغلش بودی و باهات بازی میکرد میگفت..باید یه فستیوالی مثل میس وورد بزارن به نام "گمبول وورد" مخصوص بچه ها و مطمئن باش آنیسا توی اون اول میشه....آخه خیلی گمبول گمبولی یه.....خخخخخخ